خیلی چیزا تو ۶ سال تغییر میکنن. یه سری آدمای جدید وارد زندگی آدم میشن، یه سری خارج میشن. یه سری میمیرن، یه سری به دنیا میان. قیافهها عوض میشه. دغدغهها. ارزشها. من و تو ام شاید خیلی وقتا دور و نزدیک شدیم ولی خوشحالم که موندیم. خوشحالم که هنوز حرفامو با وجود تکراری بودنشون میپذیری، نگه میداری، یاد آوری میکنی. خوشحالم که اون بار هایی که فکر کردم همه چیو تموم کنم، نکردم و الان میتونم اینجا این ۶ سال وجود داشتنت رو جشن بگیرم. امیدوارم حرفام برات هیچوقت یکنواخت نشن و هیچوقت فراموشت نکنم. امیدوارم پر شی از حرفای تازه و قشنگ. تولدت مبارک زندگی ستارهای من:)

کاپیتان از اولین باری که دیدمت میدونستم قراره یکی از بهترین دوستام باشی. ولی هیچوقت به این فکر نکرده بودم دیدن بزرگ شدنت جلو روم انقدر دردناک باشه. از بس فکر کرده بودم که قراره همون پسر کوجولوی موطلایی گوگولی بمونی که اصلا نفهمیدم کی قدت ازم بلندتر شد، کی صدات کلفت شد، کی ریش جانی دپی در آوردی. دیشب یهو دیدم بزرگ شدی. تو شبیه آخرین تیکهی باقی مونده از کودکی خالصم بودی که بزرگ شد. لعنتی آرومتر بزرگ شو. نوشته شده در جمعه یکم دی ۱۳۹۶ساعت 22:44 توسط Mobina|